Hedendaags Verleden | Wessel Huisman SOLO

 

Hedendaags Verleden
of de kunst van het herinneren

Te midden van een grote collectie stadsbeelden en interieurs van Rome (een project i.s.m. met Dr. Francesco Buranelli - algemeen directeur van de Vaticaanse musea) spreek ik Wessel Huisman in zijn atelier over zijn solotentoonstelling bij Galerie TON. De tentoonstelling heeft een intrigerende titel. ‘Idealiseer je het verleden? Een schilderij met een titel als ‘The Beginning of July 1965, near Bavel’ refereert toch aan je eigen jeugd?

In de loop van de jaren heb ik ontdekt dat ik als kind al erg ontvankelijk was voor lichtomstandigheden. Ongemerkt heb ik in mijn hoofd een lichtarchief aangelegd. Niet verwonderlijk dat het licht/donker een van de belangrijkste elementen is in al mijn schilderijen. Door oude foto’s wordt dat lichtarchief geactiveerd. Het heeft niets met nostalgie te maken. Ik houd van het licht erin, het licht en de ruimtelijkheid. Dat zijn in feite abstracte begrippen. Het licht laat mij reizen in de tijd, het schept ruimte in de tijd. Met het Bavel-schilderij kruip ik dicht tegen het warme licht zoals ik mij dat herinner van de zomer van 1965. 

Dus toch een verlangen naar ooit?
Ik ben ervan overtuigd dat mijn mooiste herinneringen mij laten zien hoe ik nuin het leven sta. Ook al stroken die beelden niet met de complexe ervaring van het oorspronkelijke moment. De tijd heeft zijn werk gedaan, gefilterd, gemodelleerd, verfijnd, andere accenten aangebracht. Wat je je uiteindelijk herinnert, is allang geen weergave meer van toen. Ze laten jou zien hoe je het leven ervaart en verwerkt. Alle referenties om je weg te vinden in de werkelijkheid heb je opgebouwd in het verleden. Herinneringen en associaties wijzen je met andere woorden de weg in het nu. Het verleden heeft allerminst afgedaan, hoe graag je misschien ook wil uitstralen bij de tijd te zijn. 

Zet je mensen niet op het verkeerde been door vaak negentiende-eeuwse foto’s te gebruiken? 
Als je naar een zelfportret van Rembrandt kijkt, zie je een beeld van een zeventiende-eeuwse man met een baret. De voorstelling zegt niets over de actuele, tijdloze betekenis van het schilderij. Het plaatje is aanleiding en bemiddelt tegelijkertijd in iets veel wezenlijkers, dat in de verf verankerd ligt. Mijn werk is actueel omdat mijn bewustzijn wortelt in deze tijd. Het is tijdloos omdat het aanhaakt bij wat Kunst vermag.

Vernissage: zondagmiddag 31 maart 2019, aanvang 15.00 u. 
Locatie: Galerie TON, Raadhuisstraat 27 te Rucphen (nabij Breda). 
Expositie eindigt: 5 mei 2019.
U bent van harte welkom!

Meer weten?

Neem contact op

  • Start 15.00
  • Locatie Galerie TON

Misschien vind je deze evenementen ook leuk